การ ใช้ น้ํา และ เคมี ยี่ห้อ ที่ มี ค่า ถูก ต้อง

บทนำ

ภายใต้สภาวะการทำงานบางประการ ดัชนีน้ำทิ้งทั้งหมดเป็นไปตามข้อกำหนด แต่การบริโภคกรด-ด่างและการบริโภคน้ำล้างหลังการฟื้นฟูยังคงเพิ่มสูงขึ้น ซึ่งหมายถึงการลดลงของตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจในการดำเนินงาน ปัญหาประเภทนี้ไม่ก่อให้เกิดการไม่เป็นไปตามข้อกำหนดคุณภาพน้ำโดยตรง และมักถูกมองข้าม การดำเนินงานระยะยาวนำไปสู่การบริโภคสารเคมีและน้ำโดยไม่จำเป็น และเป็นสัญญาณเตือนภัยล่วงหน้าถึงอันตรายของอุปกรณ์

เนื้อหาหลัก

ลักษณะสำคัญ:

1. การบริโภคสารฟื้นฟูเฉพาะเจาะจงเกินช่วงอ้างอิงการออกแบบอย่างต่อเนื่อง

2. ระยะเวลาล้างหลังการฟื้นฟูยาวนานขึ้น ส่งผลให้การบริโภคน้ำล้างสูงขึ้น

3. การบริโภคกรด-ด่างต่อตันน้ำที่ผลิตสูงกว่าค่าอ้างอิงกระบวนการอย่างเห็นได้ชัด

สาเหตุทั่วไป:

1. เรซินปนเปื้อนด้วยคอลลอยด์และสารอินทรีย์ สิ่งเจือปนปริมาณมากต้องมีการชะล้างระหว่างการฟื้นฟู เพิ่มความต้องการสารเคมีและน้ำล้าง

2. การตั้งค่าพารามิเตอร์กระบวนการฟื้นฟูไม่เหมาะสม: อัตราการไหลหรือความเข้มข้นของการฟื้นฟูไม่เหมาะสม

3. การแตกหักของเรซินอย่างรุนแรง ความต้านทานของชั้นสูง การไหลของสารฟื้นฟูที่เอียง และการสัมผัสไม่เพียงพอระหว่างสารฟื้นฟูกับเรซิน ลดประสิทธิภาพการใช้สารเคมี

4. ความผิดปกติของชั้นเรซินภายใต้สภาวะการฟื้นฟูแบบสวนทาง ลดประสิทธิภาพการฟื้นฟู

ตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจในการดำเนินงานที่เสื่อมลงมักเป็นสัญญาณเตือนภัยล่วงหน้าของปัญหาเรซินหรืออุปกรณ์ หากไม่มีการแทรกแซงอย่างทันท่วงที มีแนวโน้มที่จะเกิดข้อผิดพลาดร้ายแรงในคุณภาพน้ำทิ้งและความสามารถในการหมุนเวียนตามมา

สรุป

งานปฏิบัติการและบำรุงรักษาไม่ควรมุ่งเน้นเพียงแค่ดัชนีน้ำทิ้งเท่านั้น ควรนับปริมาณการใช้สารฟื้นฟูและน้ำเป็นระยะๆ เพื่อระบุอันตรายที่ซ่อนอยู่ตั้งแต่เนิ่นๆ